“Sacrifice”, komedia e zezë që përplas krizën klimatike me elitën e pushtetit

Mes apokalipsit klimatik, kulteve që besojnë te shpëtimi i botës dhe një elite që e sheh veten si shpëtimtare të njerëzimit, regjisori Romain Gavras sjell filmin e ri Sacrifice, një komedi aksion që synon të satirizojë ambiciet e pushtetit dhe kontradiktat e shoqërisë bashkëkohore. Megjithatë, pavarësisht kastit të njohur dhe premisës provokuese, filmi nuk arrin ta zhvillojë plotësisht potencialin e tij satirik.

Ngjarjet zhvillohen në një ishull grek, ku një grup i madh njerëzish të lidhur me një kult klimatik jeton i izoluar nga pjesa tjetër e botës. Udhëheqësja e tyre, Joan, e interpretuar nga Anya Taylor-Joy, beson se mund të komunikojë me vullkanin e ishullit dhe se shpërthimi i tij i mundshëm paralajmëron një katastrofë që mund të shkaktojë zhdukjen masive të jetës.

Për të parandaluar këtë fund, grupi beson se nevojiten tri sakrifica njerëzore: një mbret, dashuria e pastër dhe një hero. Kjo bindje e çon filmin drejt një përplasjeje të pazakontë mes besimit mistik, frikës nga katastrofa klimatike dhe pretendimeve për shpëtimin e njerëzimit.

Në anën tjetër të historisë qëndron Ben Bracken, i luajtur nga Vincent Cassel, një miliarder i teknologjisë që organizon një aktivitet për mbrojtjen e klimës në një minierë të vjetër në ishull. Mes mureve madhështore prej mermeri dhe një atmosfere luksi, përfaqësuesit e elitës diskutojnë një koncept të ri energjetik, ndërsa përpiqen të paraqiten si njerëzit që mund ta shpëtojnë planetin.

Megjithatë, nën këtë fasadë fshihen interesa dhe kontradikta. Nismat e tyre për mbrojtjen e mjedisit vihen në pikëpyetje nga dyshimet se shfrytëzimi i natyrës thjesht po zhvendoset nga toka drejt detit.

Në këtë mjedis shfaqet edhe Mike Tyler, i interpretuar nga Chris Evans, një aktor që përpiqet të rikthejë reputacionin pas një skandali dhe të kontrollojë shpërthimet e tij nervore. Ndërkohë, Salma Hayek portretizon bashkëshorten e Brackenit, ndërsa Charli XCX shfaqet në rolin e vet si “Nënë Natyra”, duke interpretuar një këngë me tematikë klimatike.

Filmi ndërthur kështu personazhe të famshëm, luksin e elitës dhe frikën nga katastrofa ekologjike, duke krijuar një skenë që premton të vërë në lojë mënyrën se si pushteti, teknologjia dhe fama përdoren për të ndërtuar imazhin e shpëtimtarëve të botës.

Megjithatë, sipas kritikës së publikuar nga gazeta gjermane taz, Sacrifice e humbet gradualisht forcën e tij satirike. Gjysma e parë e filmit krijon pritshmëri për një komedi të guximshme mbi nihilizmin dhe vetëpromovimin e elitave, por hyrja e kultit në veprim e zhvendos rrëfimin drejt një udhëtimi më të errët dhe introspektiv.

Në vend të një satire të mprehtë, personazhet përfshihen në biseda mbi besimin, neurozat dhe marrëdhëniet familjare, ndërsa tensioni dramatik nuk arrin të përcillet me forcën që premton historia. Edhe pse regjisori ka dëshmuar më parë aftësi për të krijuar imazhe të fuqishme vizuale përmes punës së tij në videoklipe muzikore, filmi nuk e shfrytëzon plotësisht këtë potencial.

Me Sacrifice, Romain Gavras përpiqet të ndërthurë komedinë e zezë, aksionin dhe kritikën shoqërore, duke vënë përballë besimin në teknologji dhe frikën nga hakmarrja e natyrës. Por, pavarësisht temave aktuale dhe një kasti të njohur, filmi mbetet një përpjekje që premton më shumë sesa arrin të realizojë. /kultplus