AI po zbulon se migrena është më shumë se një dhimbje koke

Për dekada, migrena është diagnostikuar kryesisht përmes përshkrimit të simptomave nga pacientët. Nuk ekziston një analizë gjaku, skaner apo biomarker i përcaktuar që mund ta konfirmojë në mënyrë të padiskutueshme këtë çrregullim. Mjekët bazohen kryesisht në simptoma si dhimbjet e forta të kokës, të shoqëruara shpesh me të përziera dhe ndjeshmëri ndaj dritës ose zhurmës.

Megjithatë, një studim i ri sugjeron se migrena mund të lërë gjurmë biologjike shumë më të gjera sesa ato që shfaqen përmes dhimbjes së kokës.Studiues nga Norvegjia përdorën inteligjencën artificiale (AI) dhe të dhëna gjenetike nga 43,197 persona, për të identifikuar modele biologjike që mund të ndryshojnë mënyrën se si migrena diagnostikohet dhe trajtohet.

Modeli u ushqye me të dhëna për shëndetin mendor, sëmundjet kardiovaskulare dhe muskuloskeletore, gjumin, aktivitetin fizik, përdorimin e barnave dhe faktorë të tjerë, pa pasur informacion mbi karakteristikat e dhimbjes së kokës.

Megjithatë, modeli më i mirë arriti një saktësi të konsiderueshme në dallimin e personave me migrenë nga ata pa dhimbje koke. Shtimi i të dhënave gjenetike solli vetëm një përmirësim të vogël krahasuar me të dhënat klinike, shkruan Euronews transmeton Gazeta Shneta.

Katër nëntipe të migrenës

Në një analizë tjetër, algoritmi identifikoi një grup prej 1,425 personash, ku 94% plotësonin kriteret për migrenë. Ky grup u nda më tej në katër nëngrupe biologjikisht të ndryshme.

Njëri përbëhej vetëm nga burra, një tjetër karakterizohej nga dhimbjet e qafës, ndërsa një grup tjetër kishte më shumë dhimbje muskuloskeletore, ankth dhe depresion. Grupi i katërt i ngjante më shumë migrenës “klasike” dhe përfshinte persona me aurë migrenoze – simptoma të përkohshme neurologjike si drita vezulluese, modele zigzage, mpirje ose vështirësi në të folur.

Sipas studiuesve, këto rezultate mbështesin hipotezën se migrena nuk është një sëmundje e vetme, por një grup çrregullimesh me mekanizma të ndryshëm biologjikë.

Gjetjet mund të ndihmojnë në shpjegimin e një problemi të njohur në praktikën klinike: pse një trajtim që funksionon shumë mirë te një pacient me migrenë mund të ketë pak ose aspak efekt te një tjetër. Në të ardhmen, identifikimi i nëntipeve biologjike mund t’u mundësojë mjekëve të parashikojnë se cilat terapi kanë më shumë gjasa të funksionojnë për pacientë të caktuar. /Gazeta Shneta