Diastaza abdominale gjatë shtatzënisë mund të përmirësohet pa trajtim

Ndarja e muskujve të barkut, e njohur si diastaza e muskujve të drejtë të barkut (diastasis recti), është një gjendje e zakonshme gjatë fazave të fundit të shtatzënisë. Ajo ndodh kur dy muskujt e gjatë, që shtrihen në pjesën e përparme të barkut, largohen nga njëri-tjetri për shkak të rritjes së mitrës dhe ndryshimeve që pëson trupi.

Kjo ndarje zakonisht nuk shkakton dhimbje, por mund të vërehet si një hapësirë mes muskujve, veçanërisht kur ngrihet koka dhe shpatullat nga pozicioni i shtrirë. Disa gra mund të ndiejnë dobësim të muskujve të barkut dhe të kenë dhimbje në pjesën e poshtme të shpinës, pasi këta muskuj ndihmojnë edhe në mbështetjen e saj.

Shkaktarët kryesorë janë presioni i foshnjës në rritje, shtrirja e muskujve dhe indeve lidhëse, ndryshimet hormonale dhe shtimi në peshë. Mundësia për këtë gjendje mund të jetë më e madhe te gratë që kanë pasur disa shtatzëni ose që janë mbipeshë.

Në shumicën e rasteve, ndarja përmirësohet gradualisht gjatë javëve dhe muajve pas lindjes. Megjithatë, deri në një të tretën e grave raportojnë se e kanë ende këtë problem një vit pas lindjes. Mjeku, mamia ose fizioterapisti mund ta vlerësojnë ndarjen përmes ekzaminimit fizik, matjes ose ultrazërit.

Pas lindjes, rekomandohet të shmangen ngritja e peshave më të rënda se foshnja dhe ushtrimet si ngritja e trungut nga pozicioni shtrirë (sit-ups), të cilat mund ta përkeqësojnë gjendjen.

Në vend të tyre mund të ndihmojnë ushtrimet e pjerrësimit të legenit dhe aktivizimit të muskujve të barkut. Një fizioterapist mund të përcaktojë programin e përshtatshëm të ushtrimeve, ndërsa mbajtëset mbështetëse ose të brendshmet speciale mund të ofrojnë mbështetje shtesë për barkun dhe shpinën. /Gazeta Shneta