Poezi imagjinare me nënën, si Jakup Krasniqi i jepte vetes zemër në paraburgim

Një poezi e shkruar në paraburgim, në formën e një bisede imagjinare me nënën, tregon një anë tjetër të Jakup Krasniqit gjatë qëndrimit në Hagë.

Poezia është bërë publike nga vajza e tij e madhe, Gresa Krasniqi, në një intervistë për TCh, ku në vargjet e shkruara me dorë, Krasniqi i drejtohet nënës, i kërkon të mos shqetësohet dhe i rrëfen vështirësitë që po kalon.

Përgjigjen e saj e ndërton vetë, si një mënyrë për t’i dhënë kurajë vetes përballë paraburgimit.

Teksti i poezisë:

Nëna ime!

Kërkoj nga Ti, fare të mos të shqetësohesh

Se shumë furtuna të vështira kam kaluar

Se Ti O NËNË më bëre luftëtar e qëndrestar

Ty të përkulem për atë edukim fisnik

Që nuk me la asnjëherë me u koritë

Para asnjë vështirësie s’u përkula n’jetë

Kjo e “demokracisë” s’ka asgjë të vërtetë

Se ato të tjerat që i kalova në burgje, “e luftë”

Këtë e kapërcej me lehtësi e duke u buzëqeshë

Se ty të pata Nënë, “bujareshë” trime e sokoleshë

Vet më mësove me kulçedra mu ndeshë

Dhe për fitore sublime me ra edhe fli!

Biri jem!

Jeta e çdo njeriu kurdo është një ndeshje

Varet nga edukimi që njeriu merr me vete

Në jetën tende shumë herët u sprovove

Të gjitha vështirësitë me nder i kalove

Sa herë që me armiqtë e egër u përballe

Me zemër Nënë të uroj fitore në k’të përballje

Që të kthehesh sa më parë në Republikën tënde

Për ta mbyllur me krenari veprën që e bëre!

Hagë, maj 2021