Vetëm pak ditë më parë ishte e papunë, sot mban çmimin e aktores më të mirë në Venecia

Vetëm pak ditë para se emri i saj të shpallej në një prej skenave më prestigjioze të kinemasë botërore, aktorja daneze Mathilde Arcel po përballej me një realitet shumë më pak të shkëlqyeshëm: ishte regjistruar si e papunë në Danimarkë dhe merrte mbështetje financiare gjatë periudhave mes roleve.

Pak ditë më vonë, ajo u ngjit në skenën e Festivalit të Filmit në Venecia për të pranuar Volpi Cup për aktoren më të mirë, për interpretimin e saj në filmin “Woman Unknown”, i cili fitoi gjithashtu çmimin kryesor të festivalit, Luanin e Artë.

Rruga e Arcel drejt këtij suksesi nuk kishte nisur me famë ndërkombëtare. Vetëm disa ditë para ceremonisë, ajo ishte regjistruar në sistemin danez të papunësisë. Madje, gjatë qëndrimit në Venecia, iu desh të udhëtonte përsëri drejt Kopenhagës për t’u paraqitur në qendrën e punës, përpara se të kthehej sërish në Itali për festivalin.

Çmimi erdhi për rolin e saj në dramën “Woman Unknown”, me regji të May el-Toukhy. Filmi zhvillohet në Danimarkën e pas Luftës së Dytë Botërore dhe Arcel interpreton Marien, një shërbyese të re që përpiqet të ndërtojë një jetë të re në një shoqëri ende të traumatizuar nga pushtimi nazist.

Personazhi i saj mban një sekret që mund ta ndryshojë gjithçka. Gjatë pushtimit, Marie kishte pasur një marrëdhënie me një ushtar gjerman dhe jeton me frikën se e kaluara e saj mund të zbulohet.

Pas përfundimit të luftës, gratë daneze të dyshuara për marrëdhënie me ushtarë gjermanë u përballën në shumë raste me poshtërim publik dhe përjashtim shoqëror. Filmi e vendos Marien përballë pikërisht këtij realiteti, duke eksploruar pasojat personale dhe shoqërore të një të kaluare që nuk mund të fshihet lehtë.

Juria e Festivalit të Venecias, e drejtuar nga Maggie Gyllenhaal, e përzgjodhi Arcel unanimisht për çmimin e aktores më të mirë.

Fitorja është veçanërisht e veçantë pasi “Woman Unknown” shënon rolin e saj të parë kryesor në një film artistik. Para këtij projekti, Arcel kishte punuar në teatër dhe në produksione të tjera, por nuk ishte ende një emër i njohur ndërkombëtarisht.

Historia e saj pasqyron edhe pasigurinë ekonomike që karakterizon shpesh profesionin e aktorit. Periudhat pa kontrata të rregullta pune janë pjesë e realitetit për shumë profesionistë të industrisë së filmit dhe teatrit. Sipas një raporti të sindikatës britanike Equity të vitit 2023, të sjellë nga “The Guardian”, një pjesë e konsiderueshme e profesionistëve të aktrimit mbështeten në punë të tjera ose në ndihmë sociale gjatë periudhave kur nuk kanë role.

Për Arcelin, megjithatë, gjithçka ndryshoi brenda pak ditësh. Nga paraqitja në qendrën e punës në Kopenhagë, ajo kaloi në ceremoninë e ndarjes së çmimeve në Venecia, me një nga trofetë më të rëndësishëm të festivalit në duar.

Pas triumfit, vëmendja ndërkombëtare ndaj saj është rritur dhe kanë nisur të mbërrijnë edhe oferta për role të reja. Por ambiciet e saj nuk lidhen vetëm me produksionet e mëdha ndërkombëtare. Mes dëshirave profesionale të aktores është edhe një rol në serialin britanik “Midsomer Murders”, të cilin e ka përmendur si një prej ëndrrave të saj.

Historia e Mathilde Arcelit tregon se pas shkëlqimit të tapetit të kuq mund të fshihet një realitet shumë më i pasigurt. Në një profesion ku suksesi mund të vijë papritur, edhe distanca mes pasigurisë ekonomike dhe njohjes ndërkombëtare mund të jetë vetëm disa ditë.