Zërat

Muhamet Hamiti

Kosova meriton gjithë përkrahjen që mund të marrë në këtë kohë vendimtare

06 nëntor 2018 • 14 : 16

'The Financial Times'

Editoriali juaj “Një plan ballkanik që meriton mbështetje të kujdesshme” (“A Balkans plan that merits cautious backing”, 31 tetor 2018) mbështet një si thuhet plan për normalizimin e marrëdhënieve ndërmjet Kosovës dhe Serbisë – që e ka parashtruar presidenti serb Aleksandar Vuçiq dhe e ka pranuar homologu i tij kosovar Hashim Thaçi – që do të përfshinte këmbim territori ndërmjet të dyja vendeve dhe njohje të Kosovës së pavarur nga okupatori i saj i dikurshëm, Serbia.

Duket se ju pa dashje keni përqafuar idenë serbe për ndarje të Kosovës, të autorizuar nga Rusia, duke e përbuzur vullnetin e popullit që do të bëhej viktimë e ‘spastrimit paqësor etnik’; gjë cinike kjo. Kosovarët e të gjitha bindjeve politike, madje të përkatësive të ndryshme etnike, tash e disa muaj kanë ngritur zërin fuqishëm kundër këtij propozimi të pamatur. Presidenti Thaçi ka ndjekur këtë ide i vetëm karshi pakënaqësisë popullore dhe kundërshtimit të fuqishëm nga Qeveria dhe Kuvendi i Kosovës.

Me ndërmjetësimin e Presidentit Martti Ahtisaari, që më vonë fitoi Çmimin Nobel për Paqe, Kosova ka bërë kompromise të dhimbshme gjatë procesit ndërkombëtar të udhëhequr nga OKB-ja për përcaktim të statusit të saj përfundimtar para se të bëhej shpallja e koordinuar e pavarësisë në shkurt të vitit 2008, që është legjitimuar nga Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë dhe është njohur deri më sot nga 115 vende anëtare të OKB-së.

Serbëve të Kosovës dhe komuniteteve të tjera pakicë u janë dhënë të drejta dhe privilegje të pakundshoqe – duke përfshirë mbipërfaqësim dhe të drejtë vetoje në fusha të caktuara në institucionet qendrore të shtetit – në përpjekje që t’u jepen të drejta të garantuara si dhe të sigurohet që plani të pranohej nga Serbia dhe Rusia, aleati i saj, e cila ishte pjesë e procesit të Vjenës/Ahtisarit, krahas BE-së dhe SHBA-ve.

Kosova i përmbahet marrëveshjes – Pakoja e Ahtisaarit është pjesë e pandashme e Kushtetutës së Republikës sonë. Mirëpo, ne u gjetëm përballë dy të këqijave – të zbatojmë marrëveshjen që vë kufizime të rënda mbi qeverinë e Kosovës teksa serbët, që përfitojnë, vazhdojnë ta kundërshtojnë me këmbëngulje atë.

Për më tepër, ata po kërkojnë kompromise të reja nga shumica dërmuese shqiptare e Kosovës që do ta cungonin vendin territorialisht dhe do të tëhollonin edhe më pavarësinë dhe sovranitetin e tij. Po të çohej në fund, ky plan do të krijonte një shtet jofunksional të Kosovës, nëse jo një shtet të vdekur që në lindje, çka natyrisht do Serbia.

Foreign Office (Ministria e Jashtme) e Britanisë së Madhe e ka thënë me të drejtë para disa muajsh, kur u bë publike kjo mëtesë absurde për këmbime territoresh për marrëveshje, se normalizimi i marrëdhënieve ndërmjet Kosovës dhe Serbisë duhet të bëhet mbi bazën e njohjes së dyanshme të të dyja vendeve në kufijtë ekzistues.

Në ndërkohë, Kancelarja gjermane Angela Merkel me kurajo ka mbajtur qëndrimin kundërshtues ndaj ndryshimit të kufijve si ide e rrezikshme.

Ky është qëndrimi që duhet të mbajnë të gjitha palët që janë të përkushtuara për paqe dhe stabilitet në Ballkan.

Republika e Kosovës, populli i të cilës ka luftuar trimërisht për liri, demokraci dhe pavarësi përballë politikave gjenocidale që ka zbatuar gjatë viteve të nëntëdhjeta Sllobodan Millosheviqi, të cilin pasuesi i tij Presidenti Vuçiq e ka quajtur së voni “lider i madh me qëllime të mira”, ka nevojë për gjithë përkrahjen që mund të marrë – para së gjithash nga BE-ja dhe SHBA-të – në këtë kohë vendimtare në historinë e këtij shtetit të ri që e meriton statusin e plotë në sistemin ndërkombëtar.

(Autori i shkrimit ka qenë ambasadori i parë i Kosovës në Mbretërinë e Bashkuar gjatë viteve 2008-12)

© zëri.info